خیال ِتشنه

Monday, March 28, 2005

زندگی در هر کجا، یعنی تلاش!

مدتی است که از برخی از دوستان و آشنایان ایرانی گله و شکایت در باره سوئد و سوئدیها زیاد می شنوم.از پناهجو تازه از راه رسیده گرفته تا کسانی که بیش از بیست سال در اینجا زیسته اند. یکی می گوید سوئدیها نژادپرستند، یکی دیگر از کارهای پستی که به عنوان شغل به او می دهند شکایت دارد، یکی از آب و هوا و خلاصه که هر کس به شکلی ناراضی و ناراحت است . وقتی می گویی خوب تو سعی کن با تلاش و تاثیرگذاری تغییر در شرایط موجود ایجاد کنی جواب می شنوی که:" ای بابا مگه اینا می ذارن که در سیستم شون رخنه کنی! اینقدر این سوئدیها پدرسوخته اند که نگو و نپرس ..."
می پرسم:" تو که اینقدر از اینجا ناراضی هستی چرا اینجا وایسادی برگرد برو ایران. آنجا که "تبعیض نیست"، " ایرانیها هم همه خوبند"، آب و هوای خوب و..."
جواب می شنوی که با اون رژیم پدرسوخته می شه کنار اومد؟ روی اون سیستم کثافت می شه تاثیر گذاشت؟ باید برم آمریکا یا کانادا. می گن اونجا خیلی خوبه.توی کانادا و آمریکا تبعیض نیست، اونجا همون حقوقی رو که یه آمریکایی یا کانادایی داره، یه ایرانی هم داره...
حالا باید پرسید که بر فرض مثال هم اگر اینجوری باشه که تو می گویی آیا آن جامعه به خودی خود به اینجا رسیده؟ آیا کسی تلاشی برای بهتر بودنش نکرده است؟
دوستان و آشنایانی که در آمریکا یا کانادا بسر می برید ، آیا واقعا در این کشورها تبعیض نیست؟ آیا کسی برای یک زندگی خوب تلاش نمی کند و...

من فکر می کنم سیستم هر کشوری به سهم خود ضعف و قوت هایی دارد. من فکر می کنم در هر کجای دنیا آدمهای خوب و بد وجود دارد و نژاد انسان تعیین کننده خوبی و بدی نیست. بیایید از جمع بستن، از قضاوت بی مورد کردن دوری کنیم و گاهی تجدید نظر در رفتارهای خود داشته باشیم و نگاهی به خود بیندازیم. من از سیستم این کشور راضی نیستم و برای بهتر شدنش تلاش می کنم، شاید کارم امروز نتیجه ندهد اما در دراز مدت حتما نتیجه ای می دهد. در این کشور آدمهایی وجود دارند که با من همفکرند و می خواهند که با هم سیستم بهتری را بسازیم.

10 Comments:

«دوستان عزيزم لطفاً وقتی پيغام می‌گذاريد، نام و نشانی خودتان را هم ذکر کنيد.»

  • At 6:48 PM, Anonymous Anonymous said…

    سلام حميراي عزيز

    از مهاجرت نترسون آدمو !! مهاجرت به اندازه كافي خودش ترس داره !!.
    چي مي شد اگه رهبراي سياسي كشورها همشون باهم مي رفتن به مريخ و گورشونو گم مي كردن از سياره ما .
    مرزها روهمين احمق ها مي كشندآدمهاي كوتوله اي كه نه به دور كشورها ,كه به دور آدمهاو چيزهايي كه اونا رو مي تونه نزديك كنه به هم خط قرمز مي كشن.اميدوارم امسال سال نزديك شدن باشه . نزديك شدن آدما به هم. سالي بدون جنگ و سالي ساكت كه عربده غداره بندي به گوش آدم نرسه .اين بارها رو ساختن كه آدماي هايپر برن اونجا خالي كنن خودشونو . كاش مي شد ميدون جنگي ساخت كه قلدرا برن اونجا بزن تو سر و كله هم . كاش مي شد رهبراي سياسي كشورها رو انداخت به جون هم كه بقيه آدما يه نفس راحت بكشن. اين رهبرا ,همه جا, خون بايد بريزن تا خوابشون ببره شب. با خون به اورگاسم مي رسن . زبون آدميزاد سرشون نمي شه . خودشون زبون همو بهتر مي فهمن. كاش مي شد اونا كار خودشونو بكنن ما هم كار خودمونو
    بايد يه بار ساخت و كنار ايستاد و خنديد كليد اين بارو بايد داد دست جنگ طلبا جهاد طلبا و كلا هرچي آدم بيزار از زندگيست
    .
    به خاطر رسيدن به صلح بايد جنگيد . جنگ با هرچيزي كه ارزشي داره به رنگ سرخ .

    سبز باشي هميشه

    جواد_ق

     
  • At 11:07 PM, Anonymous دختر بس said…

    سلام و سال نو مبلرك حميراي عزيز. و مگر نمي داني كه خصلت آدم ها در نارضايتي است. هميشه يك پاي خر اين مردم لنگ است... حالا هر جا كه مي خواهد باشد باشد.
    دختر بس

     
  • At 11:35 PM, Blogger حميـرا said…

    سلام جواد عزیز، دوست خوبم
    تشکر از پیام نابت. می گویم ناب چرا که از صافی دل تو این حرفها گذر کرده است و نه یک نگاهی که به تو تعلق ندارد.
    دوست خوبم من نخواستم کسی را از مهاجرت بترسانم. من فقط یک واقعیت را به تصویر کشیدم.
    از مهاجرت کردن هرگز پشیمان نیستم چرا که هدفم از روز اول مشخص بوده است. فکر می کنم آدم وقتی از روی انگیزه و هدف مشخص پیش می رود کمتر جا می زند و یا ناامید می شود، لااقل برای من اینطور بوده است.
    برای مهاجرت کردن گاه باید دل شیر داشت و پای محکم.
    قربانت حمیرا

     
  • At 12:06 AM, Anonymous زن آزاد said…

    حميراي عزيز
    با اين پستت يك ارتباط عميق برقرار كردم! چرا كه خودم هم به تازگي مهاجرت كرده ام و سخت از كشوري كه به اجبار آن را براي مهاجرت انتخاب كرده ام دلگيرم. اما حق با توست چشمها را بايد شست
    اگر وقت كردي سري هم به من بزن

     
  • At 3:12 PM, Anonymous Anonymous said…

    حمیرا جان سلام .....واقعا از اینکه واقع بین و بی تعصبی خوشحالم . حمیرای عزیز مسئله اینه که بقول اون شاعره ی معاصر : تموم این حرفا بهانه است ! .. وقتی کسی بی هدف وارد کشوری میشه تنها چیزی که میبینه کاستی ها و کمبودهاست . منظورم از بی هدفی نداشتن هدفهای بزرگ و فراتراز نیازهای سطحی آدمه . یک کشور خارجی وقتی بدون دعوت و بدون این اندیشه که برای استفاده از امکانات و تجربیات ارزشمند اونها اومدی باشه " مسلما برای یکی دو ماه قابل تحمله ولی برای دراز مدت نه ! مگه اینکه واقعا مفهوم استفاده از زمان رو با این هدف که اومدم اینجا حل بشم یا به کشورم برگردم و خدمت به مردمم کنم در ذهنت جا بندازی . ماندن در جایی نیاز به این داره که یا خودت رو یکی از اونها بدونی یا مهمونی که احترام صاحب خونه رو نگه میداره و الا اگه بخوای با غم آوارگی و سیاست به اونجا نگاه کنی باید از حالا خودت رو فراموش شده و قمار باخته بدونی ! و بس ! ....

     
  • At 3:13 PM, Anonymous Anonymous said…

    پیام قبلی از من بود ..... رضا

     
  • At 6:59 AM, Blogger مجيد زهری said…

    حميرا جان خيلی با حرفت موافقم. در هر کجا که تلاش نکنی، چيزی نخواهی ساخت.
    متأسفانه ما مردم عمری را در عيب جويی گذارنده ايم، بدون اينکه عيب خود ببينيم. همين است که هر جا که باشيم، شکوه و شکايت مان به آسمان بلند است.
    البته خودت نظر من را نسبت به مردم اروپا می دانی، ولی همانطور که گفتم، با پيام نوشته ات موافقم.

     
  • At 6:25 PM, Anonymous aidin said…

    سلام دوست محترم. از پیغام دلنشين و زيبايتان ممنونم. آرزو می کنم سالی پر از نشاط و آرامش در انتظارتان باشد. اما در مورد نوشته آخرتان نيز نظرم این است که سختی های زندگی در غربت برای آنان که در پی رشد و بالندگی هستند قابل انکار نيست و همانطور که شما نیز اشاره کرده اید تنها با تلاش و تحمل می توان این راه ناهموار ولی آموزنده را پيمود و توشه ای اندوخت. البته همدلی و همراهی یکدیگر در این مسیر بسيار موثر و راه گشاست که متاسفانه مشارکت و همکاری در بين ما ايرانيان مشکل يافت می شود. سربلند و شاداب باشيد.

     
  • At 2:47 AM, Blogger X said…

    payedar bashid

     
  • At 6:24 AM, Anonymous نسيم بهار said…

    سلام

    بله براي انسان چاره اي جز سعي و تلاش نيست.موفق باشيد و شاد

     

Post a Comment

<< Home